Niemowlę

Dlaczego niemowlę płacze? Najczęstsze przyczyny i sposoby pomocy

Napisał(a) 5 min czytania
Przytulny pokój dziecięcy z łóżeczkiem i pluszowym misiem w świetle poranka, tworzący spokojną i kojącą atmosferę.

Niemowlę płacze, ponieważ w ten sposób komunikuje głód, zmęczenie, dyskomfort, potrzebę bliskości albo ból. Płacz nie jest działaniem przeciwko rodzicowi. Najpierw sprawdź podstawowe potrzeby dziecka, a jeśli mimo tego płacz nie ustaje lub towarzyszą mu niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem.

Jak szybko rozpoznać, czego potrzebuje dziecko?

Rodzice zwykle z czasem zaczynają rozpoznawać różnice w brzmieniu płaczu i mowie ciała niemowlęcia. Nie jest to jednak pewna metoda diagnozowania. Ta sama przyczyna może u różnych dzieci wyglądać inaczej, dlatego obserwuj nie tylko dźwięk, lecz także zachowanie i stan dziecka.

Sygnał lub zachowanie Możliwa przyczyna Co zrobić
Odwracanie głowy, otwieranie ust, ssanie dłoni Głód Zaproponuj karmienie zgodnie z rytmem i sygnałami dziecka.
Marudzenie, ziewanie, odwracanie wzroku, pocieranie oczu Zmęczenie lub przebodźcowanie Ogranicz światło i hałas, przytul dziecko i pomóż mu zasnąć.
Wiercenie się, unoszenie pupy, niepokój przy przewijaniu Mokra pielucha, odparzenie lub dyskomfort Sprawdź pieluchę i skórę, zapewnij wygodne ubranie.
Podkurczanie nóżek, prężenie, napięty brzuszek Gazy, ból brzucha lub kolka niemowlęca Zmień pozycję, odbij dziecko, wykonaj delikatny masaż brzuszka.
Ślinienie, wkładanie rąk do ust, rozdrażnienie Ząbkowanie Zaproponuj schłodzony gryzak przeznaczony dla niemowląt.

Dlaczego niemowlę płacze?

Głód, pielucha i temperatura

Najpierw sprawdź podstawowe potrzeby fizjologiczne. Niemowlę może płakać, gdy jest głodne, ma mokrą lub zbyt ciasną pieluchę, odczuwa odparzenie albo jest mu za ciepło czy za zimno. Temperaturę lepiej oceniać na karku niż po samych dłoniach, które u małych dzieci często są chłodne.

Głód może pojawić się także wcześniej, niż wynikałoby to z ustalonego planu karmienia. Zamiast kierować się wyłącznie zegarem, zwróć uwagę na sygnały dziecka. Jeśli maluch płacze podczas karmienia lub bezpośrednio po nim, przyczyną może być trudność z uchwyceniem piersi lub smoczka, zbyt szybki wypływ pokarmu, połykane powietrze albo inny dyskomfort. Przy powtarzającym się problemie porozmawiaj z pediatrą lub doradcą laktacyjnym.

Zmęczenie, przebodźcowanie i potrzeba bliskości

Niemowlę może płakać, gdy jest śpiące, ale nie potrafi się wyciszyć. Jasne światło, głośne rozmowy, telewizor, wiele osób lub intensywna zabawa mogą prowadzić do przebodźcowania. Wtedy dziecko często odwraca wzrok, macha rękami, pręży się, ziewa i staje się coraz bardziej rozdrażnione.

Pomaga spokojne, przyciemnione otoczenie, ograniczenie dźwięków i kontakt z rodzicem. Przytulanie, noszenie oraz łagodny głos nie rozpieszczają dziecka. Bliskość daje mu poczucie bezpieczeństwa, którego potrzebuje, aby się uspokoić.

Niektóre dzieci reagują płaczem na nagły hałas albo zmianę ułożenia ciała. Może to być odruch Moro. Zwykle pomaga wtedy spokojne podtrzymanie niemowlęcia, kontakt wzrokowy i łagodne przywrócenie poczucia stabilności.

Ból brzucha, kolka i ząbkowanie

Gazy i wzdęcia mogą powodować niepokój, zwłaszcza po karmieniu. Unieś dziecko, aby mogło mu się odbić, a następnie ułóż je wygodnie. Przy dolegliwościach brzusznych można spróbować delikatnego masażu zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Pomocna bywa także pozycja, w której niemowlę leży brzuszkiem na przedramieniu opiekuna, z głową stabilnie podpartą. Nie zostawiaj dziecka w tej pozycji bez nadzoru.

Kolka niemowlęca wiąże się zwykle z nagłym, silnym i trudnym do ukojenia płaczem. Dziecko może podkurczać nóżki, prężyć się, zaciskać dłonie, a jego brzuch może być wzdęty. Podobne objawy mogą jednak towarzyszyć innym problemom, dlatego nie zakładaj automatycznie, że każdy intensywny płacz oznacza kolkę.

Przy ząbkowaniu pojawia się często większe ślinienie, chęć gryzienia przedmiotów i rozdrażnienie. Możesz podać dziecku schłodzony, ale niezamrożony gryzak. Leków przeciwbólowych ani preparatów na kolkę nie podawaj bez konsultacji i ustalenia dawki z lekarzem.

Najczęstsze potrzeby, które warto sprawdzić w pierwszej kolejności, to:

  • Głód lub trudność podczas karmienia.
  • Mokra pielucha, odparzenie albo niewygodne ubranie.
  • Zmęczenie i potrzeba snu.
  • Przebodźcowanie, nuda albo nagła zmiana otoczenia.
  • Potrzeba kontaktu, przytulenia i spokojnego głosu.

Co zrobić, gdy nic nie pomaga?

Gdy płacz trwa, działaj spokojnie i sprawdzaj kolejne możliwości. Nie musisz stosować wszystkiego naraz. Zbyt wiele zmian może zwiększyć napięcie dziecka.

Przejdź przez tę krótką listę:

  • Zmierz temperaturę i obserwuj ogólny stan dziecka.
  • Sprawdź pieluchę, skórę oraz ubranie, które może uciskać.
  • Obejrzyj palce dłoni i stóp, czy nie owinął się wokół nich włos lub nitka.
  • Weź dziecko na ręce, zmień pozycję i mów do niego spokojnym głosem.
  • Ogranicz światło, hałas i inne bodźce.
  • Włącz cichy biały szum, jeśli dziecko dobrze na niego reaguje.
  • Spróbuj spokojnego spaceru lub delikatnego kołysania, zawsze z zachowaniem zasad bezpieczeństwa.

Jeśli czujesz narastającą bezradność lub złość, odłóż dziecko na plecach do bezpiecznego łóżeczka i odejdź na kilka minut, aby się uspokoić. Nigdy nie potrząsaj niemowlęciem. Możesz poprosić drugą dorosłą osobę o przejęcie opieki.

Kiedy płacz wymaga wizyty u lekarza?

Płacz może być pierwszym objawem infekcji lub innego problemu zdrowotnego, którego rodzic nie jest w stanie rozpoznać samodzielnie. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli płacz jest niezwykle silny, nagły lub trwa godzinami mimo zaspokojenia podstawowych potrzeb.

Pilnej konsultacji wymagają także między innymi: gorączka, wyraźna apatia, trudności z oddychaniem, powtarzające się wymioty, odmowa karmienia, znacznie mniej mokrych pieluch, nietypowa wiotkość albo brak reakcji. U bardzo małego niemowlęcia gorączka wymaga szybkiego kontaktu z lekarzem, nawet jeśli dziecko poza tym wygląda dość dobrze.

Jeżeli płacz brzmi inaczej niż zwykle i masz poczucie, że z dzieckiem dzieje się coś niepokojącego, potraktuj tę obserwację poważnie. Rodzic nie musi samodzielnie ustalać rozpoznania.

Płacz niemowlęcia jest komunikatem, a nie oceną rodzica ani celowym działaniem dziecka. Spokojne sprawdzenie głodu, pieluchy, temperatury, zmęczenia i potrzeby bliskości często pozwala znaleźć przyczynę. Gdy pojawiają się objawy alarmowe lub nic nie przynosi ulgi, potrzebna jest porada pediatry.


Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. W razie niepokojących objawów skontaktuj się z lekarzem lub odpowiednią pomocą medyczną.

Czytaj dalej w tym dziale