Zdrowie dziecka

Katar i gorączka u dziecka – jak postępować i kiedy do lekarza?

Napisał(a) 5 min czytania
Termometr cyfrowy, szklanka wody i ręcznik na szafce nocnej w przytulnym pokoju dziecięcym podczas choroby.

Katar i gorączka u dziecka najczęściej towarzyszą infekcji wirusowej i nie oznaczają automatycznie konieczności hospitalizacji. Najważniejsze jest obserwowanie ogólnego stanu malucha, podawanie płynów, udrażnianie nosa oraz kontrolowanie temperatury. Gorączka u dziecka poniżej 3. miesiąca życia, duszność, apatia lub objawy odwodnienia wymagają pilnego kontaktu z lekarzem.

Gorączka u dziecka – co oznacza i jak ją mierzyć?

Gorączka jest jednym z mechanizmów obronnych organizmu. Pojawia się, gdy układ odpornościowy reaguje na infekcję, najczęściej wirusową. Sama liczba na termometrze nie mówi jednak wszystkiego. Równie ważne są zachowanie dziecka, jego aktywność, sposób oddychania i ilość przyjmowanych płynów.

Za stan podgorączkowy zwykle uznaje się temperaturę 37,0–37,9°C, a gorączkę – temperaturę powyżej 38°C. Wynik zależy od miejsca pomiaru i rodzaju termometru, dlatego nie należy porównywać wartości uzyskanych różnymi metodami.

Aby obserwacja miała sens, temperaturę mierz w możliwie podobnych warunkach:

  • korzystaj z tego samego termometru,
  • mierz ją w tym samym miejscu na ciele,
  • nie rób pomiaru bezpośrednio po intensywnym płaczu, kąpieli lub wysiłku,
  • zapisuj wyniki wraz z godziną, jeśli gorączka utrzymuje się dłużej.

U niemowląt temperatura może zmieniać się w ciągu dnia, a także rosnąć po płaczu lub przegrzaniu. Nie oznacza to, że każdy wyższy wynik jest groźny. Szczególnej ostrożności wymaga jednak gorączka u dziecka, które nie ukończyło 3. miesiąca życia.

Czy katar i gorączka zawsze oznaczają infekcję?

Połączenie kataru, podwyższonej temperatury, rozdrażnienia lub osłabienia najczęściej wskazuje na infekcję dróg oddechowych. Katar może utrudniać sen, jedzenie i oddychanie, szczególnie u niemowlęcia, którego nos jest wąski, a dziecko nie potrafi jeszcze samodzielnie wydmuchać wydzieliny.

Istnieją jednak także inne przyczyny podwyższonej temperatury. Ich charakterystyczne cechy przedstawiają się następująco:

  • Ząbkowanie zwykle powoduje niewielki i krótkotrwały wzrost temperatury, najczęściej nieprzekraczający 38°C. Wyższa lub utrzymująca się gorączka wymaga rozważenia infekcji.
  • Reakcja po szczepieniu może pojawić się po kilku godzinach albo w ciągu kilku dni. Zazwyczaj ustępuje w ciągu około trzech dni, ale rodzic powinien obserwować także inne objawy.
  • Infekcja częściej wiąże się z katarem, kaszlem, bólem gardła, osłabieniem, gorszym apetytem lub zmianą zachowania.
  • Alergia może powodować przewlekły, wodnisty katar, napadowe kichanie, swędzenie nosa i łzawienie oczu. Sama alergia zwykle nie wywołuje wysokiej gorączki.

Jak pomóc dziecku w domu?

Przy łagodnej infekcji najważniejsze są odpoczynek, płyny i udrożnienie nosa. Nie trzeba zmuszać dziecka do jedzenia, jeśli przez krótki czas ma mniejszy apetyt. Trzeba natomiast regularnie proponować picie. Niemowlę karmione piersią można przystawiać częściej, a starszemu dziecku podawać płyny małymi porcjami.

Przy katarze pomocne są proste działania pielęgnacyjne:

  • zakraplaj nos solą fizjologiczną lub odpowiednim roztworem soli,
  • po rozrzedzeniu wydzieliny delikatnie oczyść nos aspiratorem, szczególnie przed karmieniem i snem,
  • regularnie wietrz pokój i nie przegrzewaj dziecka,
  • utrzymuj w pomieszczeniu komfortową temperaturę, zwykle około 21°C,
  • podawaj płyny częściej niż zwykle, aby ograniczyć ryzyko odwodnienia i rozrzedzić wydzielinę.

U niemowlęcia aspirator powinien być używany delikatnie, bez głębokiego wprowadzania końcówki do nosa. Zbyt intensywne oczyszczanie może podrażnić śluzówkę. Nebulizacja z użyciem soli fizjologicznej może ułatwiać nawilżenie dróg oddechowych, ale do urządzenia nie należy dodawać leków ani olejków bez wyraźnego zalecenia specjalisty. Olejki eteryczne mogą podrażniać drogi oddechowe, dlatego nie stosuje się ich u niemowląt.

Nie podawaj dziecku preparatów przeznaczonych dla dorosłych. Leki przeciwgorączkowe powinny być dobierane do wieku, masy ciała i stanu zdrowia dziecka. Zamiast samodzielnie łączyć różne preparaty, skonsultuj wybór z lekarzem lub farmaceutą.

W domowej apteczce przy infekcjach przydatne są:

  • termometr umożliwiający powtarzalny pomiar temperatury,
  • sól fizjologiczna lub roztwór soli morskiej do higieny nosa,
  • aspirator do usuwania wydzieliny u niemowlęcia,
  • płyny odpowiednie do wieku dziecka, a w razie zaleceń lekarza także doustny płyn nawadniający.

Kiedy z gorączką i katarem do lekarza?

Nie czekaj na rozwój objawów, gdy dziecko jest bardzo małe lub jego stan wyraźnie się pogarsza. U niemowlęcia poniżej 3. miesiąca życia gorączka wymaga pilnej konsultacji lekarskiej, nawet jeśli katar wygląda niegroźnie. U starszych dzieci znaczenie ma przede wszystkim połączenie temperatury z zachowaniem i objawami towarzyszącymi.

Objawy alarmowe wymagają szybkiej oceny medycznej:

Objaw Co robić? Kiedy pilnie do lekarza?
Wiek dziecka Zmierz temperaturę i obserwuj zachowanie. Każda gorączka u dziecka poniżej 3. miesiąca życia.
Oddychanie Udrożnij nos i sprawdź, czy dziecko oddycha swobodnie. Duszność, sinienie ust, wyraźny wysiłek oddechowy lub problemy z mówieniem i płaczem.
Nawodnienie Podawaj płyny małymi porcjami i obserwuj oddawanie moczu. Suchość w ustach, brak łez, bardzo mała ilość moczu, zapadnięte oczy lub odmowa picia.
Zachowanie Oceń kontakt z dzieckiem i jego aktywność. Apatia, trudność z wybudzeniem, drgawki, nietypowa wiotkość lub gwałtowna zmiana zachowania.
Wysokość i czas gorączki Kontroluj temperaturę tym samym termometrem. Temperatura około 40°C, gorączka utrzymująca się dłużej niż 5 dni albo brak poprawy.

Pomocy lekarskiej wymagają także gorączka z silnym bólem, sztywnością karku, wysypką, powtarzającymi się wymiotami, bólem przy oddawaniu moczu lub krwiomoczem. Szybciej skonsultuj dziecko, jeśli choruje przewlekle, niedawno przebywało w szpitalu albo zakończyło antybiotykoterapię.

O czym pamiętać przy katarze i gorączce u dziecka?

Najbezpieczniejsze postępowanie opiera się na kilku prostych krokach. Obserwuj nie tylko temperaturę, lecz także kontakt z dzieckiem, oddychanie i nawodnienie. Udrażniaj nos solą fizjologiczną, zapewnij odpoczynek i regularnie proponuj płyny. Jeśli dziecko ma mniej niż 3 miesiące albo pojawia się którykolwiek z objawów alarmowych, nie czekaj na samoistną poprawę i skontaktuj się z lekarzem.


Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje badania lekarskiego. W razie wątpliwości dotyczących stanu dziecka skontaktuj się z pediatrą lub zadzwoń po pomoc medyczną.

Czytaj dalej w tym dziale