Kolka jelitowa Kolka jelitowa

Kolka jelitowa

Jestem, wiec płaczę

Płacz dziecka ma wiele znaczeń. Może być sposobem na zredukowanie napięcia. Układ nerwowy dziecka przez cały dzień jest „atakowany” różnymi bodźcami zewnętrznymi, to ogrom informacji, z którymi musi sobie poradzić. Niektóre niemowlęta codziennie (często wieczorami) zaczynają „sesje płakania”.

Dzięki temu się odprężają, wyciszają się i mogą odreagować „stres”. Możesz pomóc swojemu dziecku przytulając je, mówiąc cicho, spokojnym tonem. Ono potrzebuje zrozumienia i ukojenia. Sprawdź, co będzie najlepiej skutkowało.

Bo świat jest zbyt piękny, by oglądać karuzelę z misiami

Dzieci płaczą również, gdy są znudzone i osamotnione. Może ci się wtedy wydawać, że maleństwo płacze bez powodu. Zaczynasz sprawdzać gorączkowo, czy dziecko jest głodne, może ma mokrą pieluszkę, a ono po prostu się nudzi. Maluszki lubią, gdy wokół nich coś się dzieje, kręcą się ludzie, przesuwają obrazy rozbrzmiewają dźwięki, uwielbiają „wycieczki krajoznawcze” w ramionach dorosłych. Świat jest zbyt interesujący, żeby po prostu leżeć w łóżeczku i oglądać karuzelę z misiami. W takich sytuacjach, zależnie od wieku maleństwa, świetnie sprawdzi się nosidełko lub leżaczek-bujaczek.  Dzięki temu dziecko obserwuje i poznaje otoczenie, będąc blisko ciebie.

Niemowlę bardzo szybko odkrywa, że płacz ma wręcz „magiczną” moc i mama lub tata nadchodzą z pomocą. Początkowo rodzice czują się zagubieni i zestresowani, kiedy ich maleństwo rozpacza, ale po pewnym czasie potrafią rozróżnić, na przykład: płacz skargę od płaczu żądania. Dlatego warto obserwować dziecko i jego reakcje. Jednym z powodów płaczu jest głód.

 

Głodny Maluch

Jak rozpoznać, kiedy dziecko płacze z głodu? Po regularności, po sile krzyku i po tym, z jaką łapczywością rzuca się na pierś lub butelkę. Dziecko często przekręca wtedy główkę w jedną stronę tak, jakby szukało piersi, wkłada piąstki do buzi i jego płacz przybiera formę łkania. Zanim podasz pierś lub butelkę upewnij się, że jest naprawdę głodne, może po prostu pragnie bliskości.

To kolka!

Płacz spowodowany kolką można łatwo rozpoznać.  Pojawia się około 3 tygodnia życia. Dziecko, dotychczas spokojne, zazwyczaj wieczorem nagle zaczyna bardzo mocno krzyczeć. Całe ciałko wygina się, rączki i nóżki są podkurczone, a brzuszek jest twardy. Na kolkę cierpią zarówno dzieci karmione piersią, jak i te, które karmione są sztucznie.

Jeśli karmisz swoje maleństwo piersią, a przyczyną płaczu jest kolka, wyeliminuj ze swojego jadłospisu mleko krowie, wszelkie bawarki, zrezygnuj z jedzenia cytrusów, ostrych przypraw, czekolady, picia mocnej herbaty, kawy, itp. Możesz spróbować pić dwa razy dziennie herbatę z kopru włoskiego, rumianku, czy anyżku.

Zanim podasz leki, wypróbuj domowe sposoby, takie jak:

  • ciepłe okłady na brzuszek,
  • delikatny masaż brzuszka,
  • kąpiele w wanience,
  • łagodne kołysanie,
  • noszenie na rękach.

Zdaniem ekspertów:

Niemal co trzecie zupełnie zdrowe niemowlę cierpi na napadowe bóle brzucha spowodowane wzdęciami i niemożliwością oddania gazów. Dolegliwość ta, najczęściej mija w miarę rozwoju dziecka, niemniej przy trwającym dłuższy czas napadowym płaczu dziecka, rodzice zgłaszają się do lekarza pediatry z prośbą o pomoc.

Kolka jelitowa to jedna z najczęstszych dolegliwości niemowląt.  Dolegliwość ta dotyczy głównie noworodków i niemowląt do trzeciego miesiąca życia. Objawia się napadowym płaczem, niedającym się ukoić, dziecko podkurcza nóżki, brzuch jest twardy, wzdęty. Buzia dziecka jest zaczerwieniona, główka spocona. Czasem dziecko może oddać zielony, śluzowy stolec, po czym może nastąpić chwilowe uspokojenie. W czasie próby karmienia dziecko ssie łapczywie, połykając wraz z pokarmem duże ilości powietrza i po chwili pojawia się kolejny epizod. Kolka może dotyczyć zarówno dzieci karmionych piersią jak i mlekiem modyfikowanym.

Przyczyna dolegliwości nie jest w pełni wyjaśniona. Natomiast u podłoża kolki leży niewątpliwie nadmiar gazów jelitowych, których dziecko nie umie wydalić. Uważa się, że powstawanie kolki może być spowodowane wpływem niektórych pokarmów spożywanych przez matkę (jeżeli dziecko karmione jest piersią) oraz nadwrażliwością na składniki pożywienia. Dużą wagę przywiązuje się też do techniki karmienia a także do relacji między matką i dzieckiem. Napad kolki pojawia się przeważnie między godziną 18-tą a 22-gą i trwa przeważnie przez około 3 godziny.

Obecnie coraz więcej uwagi zwraca się na technikę karmienia niemowlęcia. Jeżeli dziecko karmione jest piersią musi ono w czasie ssania obejmować całą brodawkę sutkową wraz z obwódką. Jeżeli  tak nie jest,  wówczas istnieje możliwość łykania powietrza z każdym łykiem połykanego pokarmu. Podobna sytuacja, prowadząca do łykania powietrza, może powstawać w czasie sztucznego karmienia, jeżeli butelka, którą karmione jest dziecko, jest za mało pochylona i nad powierzchniąmleka  gromadzi się powietrze. Do powstawania napadów kolki prowadzić może także długi płacz dziecka. Bez względu na przyczynę, małe dziecko nie powinno być pozostawione samo w czasie płaczu. Należy wszelkimi siłami dążyć do uspokojenia dziecka.

Nie stwierdzono jednoznacznie, czy kolka jelitowa jest wywołana wytwarzaniem nadmiernej ilości gazów w jelitach, czy też jest wynikiem połykania zbyt dużej ilości powietrza.

Jeżeli dziecko karmione jest sztucznie, należy zwrócić uwagę także na wielkość otworu w smoczku. Powinien być on być bardzo mały, tak aby, po przechyleniu butelki mleko kapało kroplami. Badania wykazały, że nie ma różnicy w częstości występowania kolki między dziećmi karmionymi piersią a karmionymi sztucznie. Dyskutowana jest zależność kolki od nadwrażliwości na białko mleka. Nie obserwowano spektakularnej poprawy u dzieci, u których wprowadzono dietę bezbiałkową. Inną dyskutowaną przyczyną kolki może być nietolerancja cukru mlecznego (laktozy), jakkolwiek nie ma na to dowodu. Obecnie w interpretacji kolki jelitowej dużą wagę przywiązuje się do relacji dziecko-rodzice. Częściej obserwuje się występowanie kolki u dzieci matek znerwicowanych, które nie umieją prawidłowo zrozumieć potrzeb swojego dziecka. Nadmierny hałas w domu, stale włączony telewizor, brak świeżego powietrza, za wysoka temperatura w mieszkaniu - wszystko to sprzyja podatności niemowlęcia na napad kolki. Przeładowanie bodźcami płynącymi ze środowiska otaczającego dziecko, to również jedna z przyczyn tego zaburzenia.

Mimo, że kolka jelitowa jest bardzo częstą dolegliwością, to nie istnieje jej w pełni skuteczne leczenie. Bardzo ważna jest świadomość rodziców, że dolegliwość ta mija,najczęściej  po 3 miesiącu życia, kiedy do diety dziecka wprowadzana jest zupka jarzynowa. Stosowane leki rozkurczowe, simetikony pomagają jedynie chwilowo. Najskuteczniejszą metodą jest dbanie o prawidłową technikę karmienia dziecka, masowanie brzuszka dziecka, bardzo pomocna jest też ciepła kąpiel. Pomaga także kładzenie dziecka na brzuszku. Przytulanie do siebie i ogrzewanie ciepłem matczynym powłok brzusznych dziecka również bywa skuteczne. Należy pamiętać o potrzymaniu dziecka w pozycji pionowej przez dłuższy czas po jedzeniu, aby mogło ono wydalić połknięte powietrze.Jeżeli matka karmi piersią, powinna wyeliminować pokarmy wzdymające i ostre. Pamiętajmy, że nasze dziecko, z całą pewnością z tej dolegliwości wyrośnie.

  • I. Na początek - ciąża

    Pierwszy trymestr – do 13 tygodnia ciąży. To czas wielkich zmian. Ciąży, co prawda jeszcze nie widać, ale Twój organizm dostosowuje się do nowego stanu. Już w piątym tygodniu życia płodowego u dziecka wykształcają się powoli zaczątki 33/34 kręgów. Zaczyna też powstawać mózg i układ nerwowy. Powinnaś pamiętać o kwasie foliowym. Maluszek ma już 2 mm, czyli jest wielkości pestki jabłka, widać już kulisty zawiązek głowy.

    W szóstym tygodniu maleństwo ma już głowę, tułów i ogonek, który potem zniknie. Serce zaczyna przepompowywać krew, a około 40. dnia pojawiają się ramiona i nóżki. To już mały wielkolud – ma 4 mm. W siódmym tygodniu widać już oczy, nos i usta. Rączki się wydłużają, a na ich końcach pojawiają się błonki niczym płetwy (nie martw się!, znikną). Od tej pory jesteście już trwale złączeni pępowiną.

    Czytaj cały artykuł
  • II. Witaj na świecie

    Pierwszy rok życia Twojego maluszka to okres niezwykle intensywnych zmian, które pojawiają się dosłownie z tygodnia na tydzień. W tym czasie dziecko przekształca się z maleńkiego noworodka, który może spać nawet 23 godziny na dobę w niemowlaka, który wypowiada już pierwsze słowa i rozumie proste polecenia rodziców. Pierwsze 12 miesięcy w życiu dziecka jest określane jako okres niemowlęcy.

    Pierwszy miesiąc: To miesiąc, kiedy maleństwo z noworodka stanie się niemowlęciem. To nie tylko zmiana nazwy, ale prawdziwy krok milowy w jego rozwoju. Na początku Twój maluszek nie będzie zbyt towarzyski, noworodek potrafi spać nawet 23 godziny na dobę. Jego główka jest ciągle zbyt ciężka, aby mógł ją samodzielnie unosić, dlatego bezwzględnie pamiętaj o jej podtrzymywaniu.

    Czytaj cały artykuł
  • III. 2 - 10 rok życia dziecka

    Zaczynasz ten okres z maleństwem, które dopiero co wyszło z wieku niemowlęcego, zakończysz z prawie nastolatkiem, a po drodze zaliczysz parę kryzysów, okresów buntu, ale też odczujesz ogromne przywiązanie Twojego dorastającego dziecka do Ciebie.

    Drugi rok: Pierwsze urodziny Twojego maluszka są umownym zakończeniem wieku niemowlęcego. Twoje dziecko rozpoczyna następny okres życia, w którym czeka je opanowanie wielu nowych umiejętności, takich jak samodzielne chodzenie, bieganie, posługiwanie się mową czy kontrola nad potrzebami fizjologicznymi. Stanie się ono również w coraz większym stopniu istotą społeczną, okazującą sympatię lub antypatię, nawiązującą przyjaźnie z rówieśnikami. Wzrasta jego samodzielność, niezależność i odrębność. Jest to okres głębokich zmian w psychice dziecka.

    Czytaj cały artykuł

Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.

Viburcol compositum
Produkt złożony. Postać farmaceutyczna: czopki. Wskazania: wspomagająco w stanach niepokoju u niemowląt i małych dzieci przebiegających z gorączką lub bez gorączki, występujących w przebiegu np.: ząbkowania, kolki niemowlęcej lub przeziębienia. Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję czynną lub pozostałe składniki leku. Nadwrażliwość na rumianek (Chamomilla recutita) lub rośliny z rodziny złożonych (Compositae/ Asteraceae). Podmiot odpowiedzialny: Biologische Heilmittel Heel GmbH.