III. 2 - 10 rok życia dziecka

Poznaj zachownia i zwyczaje Twojego dziecka

Zaczynasz ten okres z maleństwem, które dopiero co wyszło z wieku niemowlęcego, zakończysz z prawie nastolatkiem, a po drodze zaliczysz parę kryzysów, okresów buntu, ale też odczujesz ogromne przywiązanie Twojego dorastającego dziecka do Ciebie.

Drugi rok: Pierwsze urodziny Twojego maluszka są umownym zakończeniem wieku niemowlęcego. Twoje dziecko rozpoczyna następny okres życia, w którym czeka je opanowanie wielu nowych umiejętności, takich jak samodzielne chodzenie, bieganie, posługiwanie się mową czy kontrola nad potrzebami fizjologicznymi. Stanie się ono również w coraz większym stopniu istotą społeczną, okazującą sympatię lub antypatię, nawiązującą przyjaźnie z rówieśnikami. Wzrasta jego samodzielność, niezależność i odrębność. Jest to okres głębokich zmian w psychice dziecka.

W drugim roku życia Twoje maleństwo będzie ochoczo testować Twoją odporność psychiczną. Maluch będzie sprawdzać, jak daleko może się posunąć i za wszelką cenę stawiać na swoim. To tak zwany bunt dwulatka. Nie reaguj na to zbyt nerwowo – to jak przeziębienie, w końcu minie... To, że dziecko ciągle jest na "nie", nie oznacza, że robi Ci na złość i chce Ci dokuczyć – ono po prostu stara się znaleźć swoje miejsce w świecie. Pozwól mu czasem podejmować samodzielne decyzje – jeśli chce założyć na nóżki skarpetki nie do pary, to przecież od tego świat się nie zawali. W ważnych sprawach musisz być jednak konsekwentna i stanowczo wyznaczać granice.

Pod koniec drugiego roku życia Twoja pociecha zapewne już sprawnie biega, skacze, z niewielką pomocą chodzi po schodach, siada i zsiada z krzesła. Umie też układać przedmioty w szereg, wkłada je w inne przedmioty i układa na miejsce, dopasowuje też odpowiednie kształty (koło, trójkąt, kwadrat) do odpowiednich wgłębień lub konturów.  Z zapałem rysuje bazgroły, potrafi już naśladować rysowanie kropek i kresek. Pije sprawnie z kubeczka, je samodzielnie łyżką i umie posługiwać się widelcem. Jeśli tylko nie ma akurat napadu buntu, Twoje dziecko powinno chętnie wykonywać proste polecenia typu „przynieś misia ze swojego pokoju”, zna także nazwy większości przedmiotów ze swojego otoczenia.

Maluch w tym wieku powinien używać kilkudziesięciu słów, które łączy w wypowiedziach po 2-3 słowa, wyraża werbalnie swoje uczucia. Jeśli jednak tak się nie dzieje – nie martw się, niektóre dzieci zaczynają mówić później, nawet dopiero pod koniec trzeciego roku życia. Twoje dziecko umie już ładnie się pożegnać – zrobić „pa pa” i podać rączkę, nawiązuje też pierwsze kontakty z rówieśnikami.

Trzeci rok:

Ten okres często nazywany jest przez specjalistów drugimi narodzinami, ponieważ następuje wówczas wyraźne psychiczne oddzielenie się dziecka od mamy. Jednak na szczęście rozwój trzylatka jest znacznie spokojniejszy niż awanturniczego dwulatka.

Twój maluszek rozwija swoje umiejętności społeczne –chętniebawi się z innymi dziećmi i zawiera pierwsze przyjaźnie, pamięta imię swojego przyjaciela, umie się dzielić i chce współpracować. Jeśli chcesz mu sprawić przyjemność, opowiadaj mu historie na jego temat i często zapewniaj, że go bardzo kochasz – w tym wieku maluszek ma okresy płaczliwości i braku poczucia bezpieczeństwa, pojawiają się też pierwsze lęki – na przykład po wysłuchaniu „strasznej” bajki. Trzylatek może bać się samotności, ciemności i różnych potworów. To dlatego, że nie bardzo potrafi oddzielić rzeczywistośćod fikcji. To właśnie w tym wieku, dzięki bujnej wyobraźni, w życiu Twojego dziecka mogą pojawiać się niewidzialni przyjaciele, z którymi będzie prowadził długie dysputy...
Twoje dziecko pod koniec trzeciego roku życia umie już samodzielnie umyć zęby i ręce, korzystać z toalety i powinno w pełni kontrolować swoje potrzeby fizjologiczne. Potrafi też ubrać się i rozebrać, choć przy zapinaniu guzików i zamków potrzebuje jeszcze Twojej pomocy. Nie tylko sam je, ale potrafi też nalać napój z butelki do szklanki, choć lepiej go wtedy jeszcze asekurować.

Twój trzylatek słucha Cię (co za ulga po buncie dwulatka) i chętnie wykonuje polecenia, potrafi opowiedzieć o swoich problemach, zaczyna zauważać konsekwencje swoich działań i potrafi wziąć je pod uwagę przy podejmowaniu decyzji.
W tym wieku dziecko lubi zabawy w dom, rodzinę i chętnie pomoże Ci przy prostych domowych czynnościach – to doskonała okazja, by wdrożyć go do pierwszych obowiązków – może na przykład dostać pod opiekę kwiatek, który musi podlewać, czy pomóc w wycieraniu kurzu. Nie zniechęcaj go krytykowaniem i uzbrój się w cierpliwość, ale wykorzystaj ten zapał.

Maluch wypuszczony na plac zabaw chętnie korzysta z urządzeń, kopie i rzuca piłkę, szaleje na trójkołowcu i nie ma problemów z omijaniem przeszkód, potrafi też skakać na jednej nodze, a nawet chwilę na niej ustać.

Ze swoim trzylatkiem możesz już spokojnie porozmawiać – Twoje dziecko potrafi budować krótkie zdania i zazwyczaj buzia mu się nie zamyka. Twoja pociecha ma coraz lepszą pamięć, umie powiedzieć jak się nazywa i ile ma lat, zna co najmniej kilka wierszyków i piosenek, umie też nazwać podstawowe kolory. Coraz lepiej rysuje, potrafi policzyć dwie-trzy rzeczy i rozumie różnice między teraźniejszością a przyszłością.

Czwarty rok:

Rozwój czterolatka zadziwia wielu rodziców. Jeszcze niedawno taki szkrab ledwie mówił, teraz ma setki pytań na minutę. Maluch porusza się już biegiem, a jego aktywność wyczerpie nawet najbardziej energicznego rodzica – nawet, jeśli sama jesteś wulkanem energii.

Wyobraźnia Twojego dziecka nadal jest bardzo żywa i maluch ma ciągle trudności z odróżnianiem fantazji od rzeczywistości. Konfabulowanie w tym wieku jest normalne, wiąże się z niesamowitą wyobraźnią dziecka, a także z coraz lepszą umiejętnością mowy. Wymyślony przyjaciel nadal towarzyszy wielu maluchom i nie powinno to budzić Twojego niepokoju.

Twoje dziecko daje Ci też niepowtarzalną okazję nauczenia się jego ulubionych bajek na pamięć – domaga się ich czytania na okrągło i nie pozwala nic zmienić.

Chwal swoje dziecko – w tym wieku umie już odczuwać dumę, ale też wstyd, winę czy zazdrość, a ponieważ dopiero uczy się, jak sobie radzić z emocjami, uważaj by zbędnymi uwagami go nie zranić.

Maluch zna już zazwyczaj około 2 tysięcy słów, odróżnia litery od innych narysowanych kształtów (czasem może nawet umieć drukowanymi literami napisać własne imię); często też potrafi policzyć do 10 oraz układać przedmioty według wielkości, koloru, kształtu.

Czterolatek rozwija w sobie małego artystę – chętnie maluje i tworzy – wykleja, wycina, lepi z plasteliny, itp.; uwielbia budować z klocków rozmaite konstrukcje, a na plaży pochłaniają go zamki na piasku.

W repertuarze dziecka pojawiają się nowe zabawy, takie jak zabawa w berka, jazda na rowerku, wspinanie się na różnorodne przeszkody. Maluch coraz sprawniej łapie piłkę i nią rzuca, niektóre dzieci zaczynają także ją kozłować.

Piąty rok:

Twoje dziecko jest coraz bardziej ruchliwe, ma niespożytą energię i ogromną ciekawość świata. Coraz lepiej mówi (zna już ponad dwa tysiące słów), a czasem może nawet rozpocząć naukę pisania iczytania, ale jeśli jest tym zupełnie niezainteresowane – nie martw się, takie zachowanie jak najbardziej mieści się w normie.Rączki pięciolatka są coraz sprawniejsze, lepsza jest też koordynacja oko-ręka, dzięki czemu coraz lepiej idzie mumalowanie, lepienie z plasteliny, wycinanie i klejenie. Obrazki dziecka mają coraz więcej szczegółów i są bliższe rzeczywistości.

Zdarza się, że Twój pięciolatek zachowuje się jak maluszek w okresie buntu dwulatka –krzyczy, histeryzuje, płacze, robi dzikie awantury, obraża się, a nawet pluje, kopie czy bije. Wszystko dlatego, że nadal jeszcze nie radzi sobie z emocjami, których odczuwa coraz więcej.  A na dodatek mały uparciuszek jest przekonany, że jest pępkiem świata i nie przyjmuje do wiadomości, że inni myślą czy odczuwają inaczej niż on. To normalny etap rozwoju psychiki dziecka, co nie znaczy, że nie należy mu uświadamiać, że się myli.

Twoje dziecko w dalszym ciągu zadaje tysiące pytań na wszelkie możliwe tematy, często wprawiając Cię w zakłopotanie – staraj się jednak udzielać prostej, lecz wyczerpującej odpowiedzi nawet na najdziwniejsze pytania.

Koordynacja ruchów u pięciolatka jest już dużo lepsza niż rok temu, chociaż nadal zdarza mu się „łapać zająca”. Dziecko w tym wieku jest zazwyczaj szaleńczo ruchliwe, ale niestety, nadal nie jest w stanie przewidzieć konsekwencji swoich działań, więc nie możesz go spuszczać z oczu. Jeśli Twoje dziecko lubi jazdę na rowerze czy hulajnodze, zadbaj o jego bezpieczeństwo: wybierz odpowiednie miejsce do jazdy, załóż mu ochraniacze i kask. Możesz już zachęcać dziecko do innych form aktywności, takich jak pływanie, taniec czy jazda na wrotkach.

Obserwujesz uważnie rozwój swojego dziecka i jeśli zauważysz, że w piątym roku życia nie potrafi przejść po linii prostej,nie umie się huśtać, jest mu niedobrze przy zabawie na karuzeli lub ma nietypową pozycję przy bieganiu, skontaktuj się koniecznie ze specjalistą, bo może to świadczyć o zaburzeniu rozwoju i przetwarzania sensorycznego. Jeśli zaobserwujesz, że Twój maluszek sepleni – umów go na wizytę u logopedy.

Szósty rok:

Rozwój Twojego dziecka jest nadal bardzo szybki. Maluch zna już ponad 4 tysiące słów, dzięki czemu można z nim porozmawiać o wielu sprawach.Ma coraz lepszą koordynację ruchową – potrafi już jeździć na dwukołowym rowerze, rolkach czy wrotkach.

Sześciolatek wchodzi w kolejną fazę rozwoju emocjonalnego – w tym wieku rodzi się w nim potrzeba współzawodnictwa i wygrywania. Z trudem znosi krytykę, dlatego gotowe jest kłamać i oszukiwać. Na wszystko reaguje bardzo emocjonalnie i ma bardzo zmienne nastroje. To kolejny okres w jego życiu, kiedy najbliższe otoczenie musi uzbroić się w cierpliwość. Twoja pociecha potrafi przejść od radości do dzikiego ataku złości dosłownie w ciągu ułamka sekundy. Możesz też zaobserwować u swojego dziecka nowe lęki – może bać się ciemności, duchów, burzy, samotności. Próbuje sobie z tym radzić obgryzając paznokcie i skórki, czy dłubiąc w nosie.

Sześciolatek potrafi już narysować podstawowe figury geometryczne, nazywać kolory, dni tygodnia i miesiące. Nie ma problemu z odróżnieniem strony prawej i lewej.

Twoje dziecko jest bardzo aktywne fizycznie, dlatego warto mu zapewnić odpowiednią porcję bezpiecznego ruchu, bo dziecko samo nadal nie potrafi jeszcze przewidzieć konsekwencji swojego działania. Zacznij też z nim rozmawiać na temat różnych niebezpieczeństw i zagrożeń, z którymi może się spotkać – jest już wystarczająco duże, by to zrozumieć.

Jak każda mama sześciolatka zadajesz sobie pytanie, czy Twoje dziecko jest już gotowe pójść do szkoły. Zależy to nie tylko od rozwoju fizycznego, ale także intelektualnego i emocjonalnego. Maluch powinien umieć przedstawić się, powiedzieć, ile ma lat, narysować w miarę proporcjonalnego człowieka, kategoryzować przedmioty i zjawiska. Ale,aby dziecko dobrze czuło się w szkole, powinno także chcieć współpracować z innymi dziećmi, co nie zawsze jest łatwe do wypracowania.

Siódmy rok:

To trudny rok dla Twojej pociechy, gdyż wiąże się z przejściem z okresu przedszkolnego do szkolnego. Dziecko doświadczawięc trudnej przemiany, podczas której musi rozstać się z nabytymi formami zachowania. Do  czasu wykształcenia nowych nawyków może być rozkapryszone, przesadne w reagowaniu, może też nadmiernie dokazywać. Po przejściu tego kryzysu Twoje dziecko może dla odmiany stać się nadmiernie wyciszone, polubić samotne spędzanie czasu w swoim pokoju, gdzie rysuje, wycina, ogląda filmy i słucha muzyki. Nawet, jeśli do tej pory było wylewne w kontaktach, teraz może stać się skrytym, młodym człowiekiem.

Musisz w tym okresie kierować się ogromnym wyczuciem – nie chcesz przecież zranić swojego maluszka, a on jest bardzo wyczulony na Wasze relacje – jeślipoświęcisz mu za mało uwagi, okaże się, że go nie kochasz, jeśli tej uwagi skierujesz zbyt dużo – zarzuciCi, że się czepiasz. Siedmiolatek ma tendencję do przesady i wyolbrzymiania problemów, lubi też puszczać wodze fantazji, a że jest katastrofistą, to prześladują go różne lęki: że jest adoptowany, że przyjdą złodzieje, wybuchnie wojna, wszyscy umrą, nikt go nie kocha. Musisz zachować dystans do tych zachowań, nie reagować impulsywnie, ale również nie lekceważyć pojawiających się problemów.

Niestety – przestajesz być już dla niego największą wyrocznią na świecie, ponieważ pojawia się pani wychowawczyni. Obyście oboje mieli szczęście i trafili na nauczycielkę z powołaniem, która naprawdę może zostać nowym autorytetem. Maluch wchodzi też w nowe relacje z rówieśnikami, co zmusza go do zrewidowania dotychczasowych zachowań – aprobatai akceptacja kolegów jest dla niego coraz ważniejsza.

U siedmiolatka mogą pojawić się bóle wzrostowe i bóle głowy – te ostatnie spowodowane są zazwyczaj zmęczeniem. 

Twój dzielny uczeń umie już naprawdę dużo – rozpoznajelitery, łączy je w sylaby i wyrazy, czyta krótkie wyrazy i zdania,umie ułożyć wyrazy z rozsypanych literek i zdania z rozsypanych wyrazów, liczy do 10 (a często potrafi więcej). Zna proste figury geometryczne, sprawnie rysuje. Nie ma problemów z umiejscowieniem w przestrzeni (niżej, wyżej, w lewo w prawo, obok, z tyłu). Siedem lat to również czas na zabawki wymagające dużej precyzji ruchów i skomplikowane zestawy klocków.
Mimo, że siedmiolatek wydaje się sobie bardzo dorosły, cały czas potrzebuje Twojej obecności. Róbcie jak najwięcej rzeczy razem – znajdźcie czas na wspólne zabawy, czytanie książek, spacery czy nawet prace domowe. Staraj się z nim jak najwięcej rozmawiać – nielekceważ jego problemów i lęków, ale pomóż mu je racjonalizować.

Ósmy rok:

Ten rok to prawdziwa przyjemność wychowywania. Twoje dziecko przestaje uważać się za pępek świata, rozwija w sobie czułość i empatię. Doskonale rozumie, że to, jak się zachowuje, ma wpływ na stosunek otoczenia do niego. Możesz być wtedy mile zaskoczona, bo Twoja pociecha zaczyna być prawdziwą przylepą. Znowu jesteś dla niego najwyższym autorytetem. Ojcowie w tym czasie schodzą chwilowo na dalszy plan.

Twoje dziecko staje się realistą – dziecinne strachy odchodzą w niepamięć, pojawiają się za to nowe lęki, takie jak obawa przed problemami szkolnymi, ośmieszeniem czy agresją ze strony obcych.

Ośmiolatek jest towarzyski, chętnie przebywa w gronie rówieśników, przyjaciół dobiera sobie w oparciu o wspólne zainteresowania i zaufanie. Zazwyczaj też wybiera przyjaciół tej samej płci, a o przedstawicielach przeciwnej wyraża się z lekceważeniem.

W szkole maluch radzi sobie coraz lepiej, często również z tej negatywnej strony –prawdopodobnie wie już, jak ściągać, umie podpowiadać, wypierać się w żywe oczy, kłamać i oszukiwać.Musisz się z tym pogodzić, to normalna faza w życiu dziecka, ale nie przestawaj mu tłumaczyć, dlaczego takie postępowanie jest złe – ośmiolatek doskonale odróżnia dobro od zła.

Zasady są dla niego ważne, często jednak uważa, że reguł należy przestrzegać przede wszystkim ze względu na groźbę kary. Jeszcze nie podważa autorytetu dorosłych, a wszelkie nakazy przez nich formułowane uważa za sprawiedliwe i słuszne.

Dziewiąty rok:

To trudny okres dla Ciebie i bliskich. W życiu Twojego dziecka coraz ważniejsi stają się rówieśnicy, a Was odsuwa na boczny tor. W domu często izoluje się – siedzi zamknięty w swoim pokoju, ze słuchawkami na uszach… Niestety – nie pozostaje Ci nic innego, jak się z tym pogodzić, bo dawne słodkie maleństwo, dla którego byłaś całym światem, już nie wróci.

Nie zniechęcaj się i pomimo to próbuj spędzać z nim jak najwięcej czasu. To ważne, by dziecko miało poczucie, że zawsze może liczyć na Ciebie i pozostałych bliskich, szczególnie, że w tym czasie dziewięciolatek zaczyna traktować życie bardzo poważnie, przez co nieustannie się martwi i żyje w ciągłym napięciu i stresie. Zła ocena, choroba, niechętny komentarz kolegi potrafi go na długo wytrącić z równowagi. Warto dziecku w tym wieku dawać więcej swobody w podejmowaniu decyzji, budując jego niezależność i odpowiedzialność za własne czyny.

Przed Twoim dzieckiem otwierają się nowe możliwości poznawania świata – potrafi już czytać, podsuwaj mu więc wartościowe książki, oczywiście dostosowane do jego wieku. Jego ciekawość świata jest wielka, a chęć jego poznawania nie zna granic. To dobry czas na wspólne podróże i odkrywanie różnorodności świata.

Dziesiąty rok:

Tatusiowie górą – po wielu latach odsuwania w cień, w końcu zaczynają grać pierwsze skrzypce. Teraz to tatuś ma największy autorytet, jest najmądrzejszy na świecie, a Twoje dziecko uwielbia spędzać z nim czas.

Dziesięciolatek ma pozytywne nastawienie do życia i lubi cały świat, staje się bardzo towarzyski i samodzielny. Do problemów podchodzi i z dystansem. Ta pogoda ducha jest dla Ciebie i bliskich miłą odmianą po życiu ze skrytym, szukającym dziury w całym dziewięciolatku. Nie daj się jednak zwieść i bacznie obserwuj to, co się dzieje w szkole – w tym wieku dzieci łatwo wchodzą w konflikty, co u chłopców często kończy się bójkami, a u dziewczynek – ostracyzmem wobec przeciwniczek. Rozmawiaj więc ze swoim dzieckiem, by wiedzieć, co dzieje się w jego grupie rówieśniczej i reaguj na wszelkie niepokojące sygnały ze szkoły.

W tym wieku Twoje dziecko nie boi się już zostać samo w domu, może jeszcze obawiać się dzikich zwierząt, ciemności, ognia. Mogą Cię też czekać niewygodne pytania dotyczące seksu – dziecko jest zaciekawione procesem prokreacji, rozmawia na ten temat ze swoimi rówieśnikami. Dziewczynki zazwyczaj wiedzą już o miesiączce. Dzieci zainteresowane są szczegółami budowy i funkcjonowaniem własnych narządów płciowych; szukają wiedzy w internecie i książkach.  Zamiast unikać tematu, przygotuj się do niego, staraj się na tego typu pytania odpowiadać w sposób wyważony, dostosowany do wieku. Pamiętaj – spokojna rozmowa jest zazwyczaj najlepszym rozwiązaniem wielu problemów.

  • I. Na początek - ciąża

    Pierwszy trymestr – do 13 tygodnia ciąży. To czas wielkich zmian. Ciąży, co prawda jeszcze nie widać, ale Twój organizm dostosowuje się do nowego stanu. Już w piątym tygodniu życia płodowego u dziecka wykształcają się powoli zaczątki 33/34 kręgów. Zaczyna też powstawać mózg i układ nerwowy. Powinnaś pamiętać o kwasie foliowym. Maluszek ma już 2 mm, czyli jest wielkości pestki jabłka, widać już kulisty zawiązek głowy.

    W szóstym tygodniu maleństwo ma już głowę, tułów i ogonek, który potem zniknie. Serce zaczyna przepompowywać krew, a około 40. dnia pojawiają się ramiona i nóżki. To już mały wielkolud – ma 4 mm. W siódmym tygodniu widać już oczy, nos i usta. Rączki się wydłużają, a na ich końcach pojawiają się błonki niczym płetwy (nie martw się!, znikną). Od tej pory jesteście już trwale złączeni pępowiną.

    Czytaj cały artykuł
  • II. Witaj na świecie

    Pierwszy rok życia Twojego maluszka to okres niezwykle intensywnych zmian, które pojawiają się dosłownie z tygodnia na tydzień. W tym czasie dziecko przekształca się z maleńkiego noworodka, który może spać nawet 23 godziny na dobę w niemowlaka, który wypowiada już pierwsze słowa i rozumie proste polecenia rodziców. Pierwsze 12 miesięcy w życiu dziecka jest określane jako okres niemowlęcy.

    Pierwszy miesiąc: To miesiąc, kiedy maleństwo z noworodka stanie się niemowlęciem. To nie tylko zmiana nazwy, ale prawdziwy krok milowy w jego rozwoju. Na początku Twój maluszek nie będzie zbyt towarzyski, noworodek potrafi spać nawet 23 godziny na dobę. Jego główka jest ciągle zbyt ciężka, aby mógł ją samodzielnie unosić, dlatego bezwzględnie pamiętaj o jej podtrzymywaniu.

    Czytaj cały artykuł
  • III. 2 - 10 rok życia dziecka

    Zaczynasz ten okres z maleństwem, które dopiero co wyszło z wieku niemowlęcego, zakończysz z prawie nastolatkiem, a po drodze zaliczysz parę kryzysów, okresów buntu, ale też odczujesz ogromne przywiązanie Twojego dorastającego dziecka do Ciebie.

    Drugi rok: Pierwsze urodziny Twojego maluszka są umownym zakończeniem wieku niemowlęcego. Twoje dziecko rozpoczyna następny okres życia, w którym czeka je opanowanie wielu nowych umiejętności, takich jak samodzielne chodzenie, bieganie, posługiwanie się mową czy kontrola nad potrzebami fizjologicznymi. Stanie się ono również w coraz większym stopniu istotą społeczną, okazującą sympatię lub antypatię, nawiązującą przyjaźnie z rówieśnikami. Wzrasta jego samodzielność, niezależność i odrębność. Jest to okres głębokich zmian w psychice dziecka.

    Czytaj cały artykuł

Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.

Viburcol compositum
Produkt złożony. Postać farmaceutyczna: czopki. Wskazania: wspomagająco w stanach niepokoju u niemowląt i małych dzieci przebiegających z gorączką lub bez gorączki, występujących w przebiegu np.: ząbkowania, kolki niemowlęcej lub przeziębienia. Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję czynną lub pozostałe składniki leku. Nadwrażliwość na rumianek (Chamomilla recutita) lub rośliny z rodziny złożonych (Compositae/ Asteraceae). Podmiot odpowiedzialny: Biologische Heilmittel Heel GmbH.